Ostatnio zamieściliśmy rozdanie pokazujące strachliwą grę podczas World Series of Poker. Dzisiaj dla kontrastu rozdanie, w którym gracz wykazał się dobrym wyczuciem sytuacji i odwagą.
Rozdanie tym ciekawsze, że graczem, który wykonał bardzo odważny blef okazał się Polak. Z pewnością spora część Czytelników PokerTexas pamięta finał turnieju UKIPT Manchester z marca zeszłego roku. Polski pokerzysta Mateusz szalał wtedy na stole finałowym i po znakomitej grze i rekordowo długim heads-upie zajął ostatecznie drugie miejsce.
Na początku finałowej rozgrywki Mateusz popisał się takim oto zagraniem.
Warto wyjaśnić, że według relacji na PokerStarsBlog.com w czasie tego rozdania doszło do sytuacji, która mogła mieć wpływ na decyzję naszego pokerzysty. Na flopie po przebiciu Matta przeciwnik wziął sporą wieżę żetonów i wydawało się, że planował kolejne przebicie. Kilka żetonów jednak spadło i poleciało za linię, co zostało uznane za call. Czy to wydarzenie mogło mieć wpływ na decyzję Polaka o bardzo odważnym blefie na turnie?
O sposób myślenia w tej ręce spytaliśmy się Matta, który doskonale pamiętając tą sytuację udzielił nam wyczerpującej odpowiedzi:
„Grałem dość agresywnie, a Fletchera upatrzyłem sobie jako jednego z trzech najsłabszych graczy przy stole. Widziałem, że pewne jego decyzje w poprzednich rozdaniach robione były bez przemyśleń, widziałem także, że do gry podchodził bardzo emocjonalnie. Miałem także telle fizyczne na niego. Dlatego też 3-betowałem go wiele razy i chciałem grać z nim jak najwięcej mając przewagę pozycji. Ważne jest też wcześniejsze rozdanie gdy tylko flat-callowałem parę króli, a po wygranym rozdaniu pokazałem swoją rękę. Zauważyłem, że część graczy nie mogła uwierzyć, jak można tylko callować z KK, a Fletcher był jednym z nich. Byłem przekonany, że to rozdanie ma mocno w pamięci, bo bardzo starał mi się udowodnić, że tak grać nie można.
Prawda jest taka, że na to rozdanie miałem od początku plan, zresztą w telewizyjnym komentarzu to samo zauważyła Liv Boeree. Chodziło o to, że każdy flop bez asa i króla chciałem 3-betować po jego c-becie. Gdybym dostał 4-bet to pasuję, a jeśli tylko call, to co by się nie działo blefuję dalej na każdej blotce. Jego nerwowy call wyglądający jak raise tylko mi pomógł w podjęciu decyzji, a po jego insta zagraniu na turn już wiedziałem, że nic nie trafił i próbuje przejąć pulę. Jedyne co mogłem zrobić to wsunąć cały stack. Fletcher nie był wirtuozem, wiedziałem, że setów nie ma, overpar też nie, a na strita nigdy go tam nie oceniam. Na koniec pokazałem jeszcze karty, żeby utwierdzić tylko wizerunek maniaka”.
