Na wstępie zaznaczam, że ten artykuł jest długi i zawiera kilka szczegółowych przykładów. Szczerze polecam przeczytanie go od deski do deski wraz ze zrozumieniem wszystkich obliczeń. Jeśli ktoś nie ma na to ochoty lub chwilowo brak mu czasu niech pominie trochę przykładów i przynajmniej skupi się na teorii oraz jej implikacjach podsumowanych na końcu materiału. Miłej lektury!
Przykład 1: Sprawdzenie beta przeciwnika na riverze.
Opis sytuacji:
Zacznijmy od prostych sytuacji. Na river dostajemy strita, lecz karta ta też daje możliwość koloru. Przeciwnik obstawia swojego allina za 50, a w puli było do tej pory 100. My mamy więcej żetonów.
Etap 1. Ocena zakresu.
W tym przykładzie dokładne rozważania na temat zakresu pomińmy. Ważny będzie punkt 2 czyli proces podejmowania decyzji odnośnie najlepszej linii. Przyjmijmy więc, że oceniamy przeciwnika w 70% na kolor a w 30% na każdy inny układ który bijemy (pomijamy możliwość takiego samego strita dla uproszczenia).
Etap 2. Przyjęcie najlepszej linii.
Mamy do wyboru dwie opcje: Pas lub sprawdzenie. Zwykle sytuacje pokerowe są bardziej skomplikowane, lecz zaczynamy od prostego przykładu, jak użyć matematyki w procesie podejmowania decyzji. Niewprawne oko od razu uzna, że skoro przeciwnik ma w 70% kolor to oczywistym dobrym posunięciem będzie pas. Niekoniecznie! Zaraz się przekonamy:
W puli jest 150, więc sprawdzając i wygrywając zyskamy 150. Fakt, że część żetonów w puli zostało wcześniej dołożone przez nas nie ma absolutnie znaczenia. Te żetony są teraz na środku stolika i są niczyje dopóki ktoś nie wygra tej puli. Sprawdzając i przegrywając stracimy 50. Tak więc proste równanie oceniające czy opłaca się sprawdzić będzie wyglądało tak:
30% * 150 + 70% * (-50) = 45 ? 35 = 10
Okazuje się, iż zysk z tych 30% rozdań, w których nasza ręka będzie lepsza, jest większy niż strata w pozostałych 70% rozdań. Wartość oczekiwana (EV) jednego rozdania wynosi 10. Czyli oczekiwany średni zysk z tej decyzji. W przypadku spasowania nasze żetony nie zmienią się, więc EV wynosi 0. Skoro wartość oczekiwana wynikająca ze sprawdzenia jest wyższa niż ta wynikająca ze spasowania poprawną linią w tym rozdaniu jest sprawdzenie!
W tym przykładzie mieliśmy do czynienia z klasycznymi Pot Odds wynoszącymi 1 do 3 (50 do puli 150). Pot Odds były lepsze niż ocenione prawdopodobieństwo wygranej wynoszące 1 do 2,3 (30% do 70%). W następnym przykładzie przeanalizujemy sytuację z Implied Odds, czyli szansami na wygranie nie tylko tego co już jest w puli, lecz także kolejnych żetonów jeśli przyjdzie pomyślna karta. Pot Odds występują na riverze lub w przypadku sprawdzenia allina we wcześniejszej fazie ręki. Z Implied Odds zwykle mamy do czynienia nie później niż do fazy turn, gdy po sprawdzeniu zagrania gracze w dalszym ciągu będą jeszcze mieli żetony przed sobą.
Przykład II – Draw do koloru na turnie
Przykład V – Mała para pre flop
Przykład VI – Ocena zakresu przeciwnika na river
