Jonathan Little wraca do analizy rozdań ze stołu finałowego zeszłorocznego Caribbean Poker Party. Tym razem skupia się na ręce pochodzącej z pojedynku heads-up pomiędzy nim a Prebenem Stokkanem. Ilustruje ona, kiedy możemy zdecydować się na overbet all-in na turnie.
W turnieju pozostało dwóch graczy: Preben Stokkan i Jonathan Little. Norweg posiadał 72.200.000 żetonów, Amerykanin zaś 30.300.000. Blindy wynosiły 500.000/1.000.000, a stack efektywny – 30 big blindów.
Siedzący na buttonie Stokkan podbił do 2.200.000 z J4. Little sprawdził z QT. – Jest to spot, w którym mógłbym ewentualnie zdecydować się na zagranie all-in. Jednak QTo nie jest do tego najlepszą możliwą ręką, szczególnie, że 30 big blindów to trochę zbyt dużo. Poza tym może trafić wystarczająco przyzwoite flopy – tłumaczy trener. – Gdybym trzymał A, niemal na pewno zagrałbym za wszystko.
Na flopie spadły T5Q. Little trafił dwie top pary, a Stokkan draw do koloru. Stokkan zabetował za 1.400.000 do puli 4.400.000. Trenera nieco zaskoczył wybrany przez Norwega sizing. – Prawdopodobnie doskonale zdaje sobie sprawę z rozmiaru stacków. Nie chciał betować za, powiedzmy, 3.000.000, ponieważ wiedział, że wówczas mogę po prostu zagrać all-ina. A to najgorszy możliwy scenariusz, jeśli trzymasz flush drawa.
Little dodaje, że w tym spocie musi zdecydować się na raise. Choć przeciwnik spasuje ze swoimi słabymi układami, jednocześnie na tym boardzie Amerykanin może przebijać z wieloma blefami – najbardziej oczywistymi kandydatami byłyby J9 czy drawy do koloru. Jak w tej sytuacji wyglądają ręce value, z którymi Little może raisować? – Nie mam rąk typu A5 czy 55, ponieważ zagrywałbym z nimi all-ina preflop. Dodatkowo przebijałbym z TT i QQ – zaznacza. – Dlatego moimi jedynymi tak naprawdę nutsowymi rękami są tutaj QTo (12 kombinacji), a także Q5s i T5s (5 kombinacji). Daje to łącznie 17 kombinacji. Samo J9 posiada aż 12 kombinacji, więc łatwo tu o blefowanie z ogromną częstotliwością.
Little zdecydował się na check-raise do 5.500.000. Stokkan zagrał poprawnego calla. Pula wynosiła w tym momencie 15.400.000. Trenerowi pozostało więc 22.000.000 żetonów. Turn przyniósł 2.
Dlaczego overbet?
W tym momencie należy zastanowić się nad zakresem Stokkana. Zawiera on dobre skompletowane układy, ale i drawy. Little trzyma Q, dlatego wzrasta prawdopodobieństwo, że jego rywal trzyma rękę drawującą. Jakiego sizingu powinien użyć na turnie? – Mógłbym zabetować za około 5.000.000, a następnie zagrać all-ina na riverze, ale jeśli Stokkan trzyma silny układ w rodzaju KQ, sprawdzi każdy bet – mówi Little. – Jeśli więc rzeczywiście trzyma KQ, nie chcę betować przy użyciu niskiego sizingu i ryzykować, że na riverze spadnie ręka typu 9, która potencjalnie może wystraszyć rywala. Dlatego w tym spocie mam tak naprawdę jedną dostępną opcję – zagranie all-ina.
Little zdecydował się na overbet all-in za 22.600.000. Takie zagranie dostaje wprawdzie foldy od wielu drawów – które posiadają jednak całkiem solidne equity – ale równocześnie dostaje calle od szeregu słabszych gotowych układów. Stokkan spasował.
Dłuższą i dokładniejszą analizę rozdania zobaczycie na poniższym filmiku z kanału Jonathana Little’a:
Doug Polk – Czasem trzeba rzucić monetą, żeby podjąć decyzję
