Jak już zapewne wszyscy wiecie udało mi się w świetnym stylu wygrać prestiżowy event charytatywny w Warszawie pod dumną nazwą #EPTPolska. Nazwa jest nieco żartobliwa, ale od bardzo dawna nigdy tylu znakomitych polskich pokerzystów nie zasiadło do turnieju na terytorium naszego kraju.
Nie zabrakło przedstawicieli świata polityki, mediów (zwłaszcza sportowych), artystów czy biznesmenów. 100% puli nagród trafiło dla chorych dzieci, niestety nawet od turnieju o tak szczytnym charakterze należy zapłacić haracz dla Ministerstwa Finansów. Rozbój w biały dzień, ale liczmy na to, że któregoś dnia to się zmieni.
Turniej został zorganizowany przez pokerowego posła, człowieka instytucję – Artura Górczyńskiego. Wierzę, że jego niezłomność w kwestii walki o nasze prawa do legalnej gry bez złodziejskiego podatku przyniesie któregoś dnia sukces.
Cóż, zaczęło się od tego, że wcale nie planowałem tego turnieju wygrać 🙂 Na starcie stanęła plejada zawodowców i liczyłem na to, że któryś z nich sięgnie po trofeum. Musieliśmy w końcu udowodnić, przez taką publiką, że gra nie polega na przypadku i pros wygra. Plan na ten wieczór mieliśmy z Pawciem bardziej poimprezować niż powalczyć, ale zaczęliśmy grubo. W jednym z pierwszych rozdań redaktor Majewski obrabował ze stacka Dominika Pańkę, praktycznie uniemożliwiając mu walkę o tytuł. Pawcio chwilę później odpadł w niejasnych okolicznościach.
Na stole wylosowałem Pawła Brzeskiego, Piotra Karpińskiego, Piotra Franczaka i Artura Górczyńskiego. Poseł był dla mnie celem nr 1, nie wyobrażam sobie jak można tłumaczyć w Sejmie, że gra polega na umiejętnościach gdyby sam poseł wygrał :P. Trochę blefowałem wymieniliśmy się z Frankiem ciosami, w końcu postawiłem posła na all-inie na flopie Axx z Q high. Dostałem sprawdzenie z trzecia czy czwartą parą 55 i przegrałem. Calling station! Następnie najprzyjemniejszy 4bet shove przeciwko SoSo. Podbiłem z A2s z BTN, dostałem reraise z SB, na co wsunąłem all-in. Taktyka prosta – albo mnie sprawdzi z dobrą kartą i żetony pójdą do świetnego gracza albo sam zabiorę żetony. Win-Win jak dla mnie. Akurat pokiwał głową i spasował 🙂
Później przeniesiono mnie na stolik z Góralem. W miarę powiększania się mojego stacka startowego i odpadania prawie wszystkich prosów uświadomiłem sobie, że to prawdopodobnie na moich barkach spocznie udowodnienie naszym zaproszonym gościom kto tu rządzi. Graliśmy bez ante, więc starałem się nie podejmować absolutnie żadnego ryzyka i skupiać się tylko na podkradaniu blindów amatorom. Pasowali ochoczo.
Na stole finałowym mieliśmy Marcina i Tomasza Horeckich, Wojtka Łozowskiego, Andrzeja Zakrzewskiego i paru innych znanych. Dalej stosowałem zasadę zero ryzyka, choć miałem od początku do końca największy stack. Nawet gdy na blindach 8/16k przy 300k w stacku ktoś pushnął za 75k z UTG+1 myślałem kilka minut czy dołożyć z ATo z BB!! Usłyszałem później, że to slowroll ale zupełnie się z tym nie zgadzam. Jaka jest szansa, że mało doświadczony zawodnik zagra tam all-in ze słabszą kartą? W końcu sprawdziłem pokazał A4s i zwyciężyłem. W finałowym rozdaniu Heads-up zagrałem all-in z 69s trafiłem swoje outy i wygrałem puchary. WOOOOOW!!! Przez jeden dzień byłem chyba tak sławny jak Dominik Pańka 😉
——————
Przy okazji chciałem wszystkich zaprosić na relację z Grand Final EPT Monte Carlo w dniach 2-8 maja. Zaprosiliśmy do studia kolejnych wspaniałych gości, więc możecie liczyć na jeszcze bardziej fachowe komentarze! Najciekawiej zapowiada się Super High Roller z wpisowym 100,000 euro – 2 maja, stół finałowy, odkryte karty. Jest szansa, że wystartuje w nim Piotr Franczak, który lubi takie ryzyko. Do startu namawiałem go osobiście i mam nadzieję, że spróbuje. Ale to byłby hit telewizyjny!
Dodatkowo zapraszam wszystkich głodnych rozgrywek na wysokim poziomie na kultowy turniej pokerowy na promie w dniach 3-5 maja na statku z Gdyni do Karlskrony, tam i z powrotem (www.pokertour.pl) . Turniej legalny, bez podatku (karty zostają rozdane, gdy statek odpłynie od brzegu 15km na wody międzynarodowe). Brałem udział we wszystkich edycjach i to jest super impreza, teraz z racji obowiązków komentatorskich muszę odpuścić, ale warto spróbować.
Do usłyszenia 2 maja!
