Jubileuszowy czterdziesty World Series of Poker zbliża się wielkimi krokami pomyślałem więc, że warto w ramach analizy rozdań przypomnieć ciekawe ręce z lat poprzednich. Ale nie te, o których wszyscy wiemy i czytaliśmy bo co nowego czy ciekawego można powiedzieć o T-2 Brunsona, ale ręce może nie tak bardzo "znane" ale równie ciekawe.
Na pierwszy ogień rozdanie, które pamiętam, że oglądałem podczas relacji live w sieci i mocno mi ono utkwiło w pamięci. Rozdanie to miało miejsce na stole finałowym Main Eventu WSOP 2007. W rolach głównych wystąpili Jerry Yang oraz Lee Childs.
Na początek dla tych, którzy nie oglądali lub nie pamiętają finału sprzed dwóch lat warto wspomnieć, że od początku gry na stole finałowym nieprawdopodobną przez niektórych określaną również jako głupią agresją wykazywał się Jerry Yang. Brał on udział w wielu rozdaniach, często podbijał, przebijał i szybko gromadził przed sobą żetony i jego stack bardzo szybko nabierał solidnych rozmiarów. W takim oto momencie dochodzi do interesującego nas rozdania.
Lee Childs będący na wczesnej pozycji podbija pre flop do 720,000 mające w ręce Q Q . Mający nad nim pozycję Jerry Yang patrzy na J J i postanawia przebić do 2,5 miliona. Childs tylko wyrównuje i we dwóch oglądają flop:
7 4 2Na tym flopie obaj gracze musieli się poczuć pewnie, Childs jako pierwszy oznajmia więc zagranie za 3 miliony na co Yang deklaruje all in. Childs bardzo długo myśli, przeciąga czas i w końcu oznajmia, że okaże teraz bardzo dużo zaufania Yangowi i pasuje pokazując wszystkim swoje dwie damy. Yang po raz kolejny zmusił swojego przeciwnika do spasowania lepszej ręki, jednak jak ocenić zagranie Childsa?
Wiadomo, że każdy dobry gracz nie raz pasował lepszą rękę, wiadomo również, że nie należy zbytnio przywiązywać się do overpar. Jednak w tej konkretnej sytuacji uważam, że spasowanie ręki przez Childsa było bardzo złym zagraniem. Biorąc pod uwagę image jaki Yang pomimo początkowej fazy gry na stole finałowym zdążył już sobie wyrobić nie wyobrażam sobie, że można było spasować do niego wysoką overparę. Być może Childsem kierowała obawa i nie chciał być pierwszym graczem, który odpadnie, ale w ten sposób pozbawił się być może jedynej szansy w swoim życiu na zostanie pokerowym mistrzem świata. Wiadomo, że rozdanie łatwo się ocenia, kiedy znamy karty przeciwnika jednak pomimo tego ułatwienia uważam, że przeciwko temu zawodnikowi większość dobrych graczy z przyjemnością wsunęłaby w tej sytuacji wszystkie żetony do puli.
Poniżej film z ww. rozdaniem (interesująca nas ręka od 6:15)
