Jak wyeksploatować rywala po ujrzeniu ledwie jednego showdownu?

0
667
Zasady pokera na żywo - showdown

Świetnemu pokerzyście niekiedy wystarczy zobaczenie tylko jednego showdownu, by zmienić swoją strategię i zacząć miażdżyć konkretnego przeciwnika. Niemożliwe? A jednak! Sprawdźcie trzy przykłady tendencji rywali, które można wyeksploatować, bazując na wnioskach z jednego ledwie rozdania. Zapraszamy!

Tendencja pierwsza – rywal za bardzo lubi 3-betować z A-x

3-betowanie to bardzo silna i przydatna broń w arsenale każdego pokerzysty, szczególnie w grze z pozycją. Należy jednak zachować pewien umiar, bo jak wiadomo – co za dużo, to nie zdrowo.

Poniżej przykładowe rozdanie, w którym uczestniczy gracz będący pod zbyt dużym urokiem 3-betowania.

Cashówka 0.25$/0.50$. Gra 6-osobowa. Efektywne stacki: 50$.

Hero jest na hijacku i trzyma JT.

Under the gun pasuje. Hero podbija do 1.11$. Cutoff pasuje. Button przebija do 3.55$. Dwa foldy. Hero sprawdza.

Flop (7.85$): 553

Hero czeka. Button betuje za 3$. Hero sprawdza.

Turn (17.50$): 2

Hero czeka. Button betuje za 12$. Hero przebija do 43.35$ i jest na all-inie. Button sprawdza.

River: 9

Button pokazuje A4.

Skupmy się wyłącznie na ręce, którą pokazał na showdownie button, nie zwracajmy większej uwagi na akcję postflop.

Zanim przejdziemy do bardzo opłacalnych eksploatacji, które możemy opracować po zobaczeniu tylko tego jednego showdownu, zastanów się przez moment i pomyśl o jednym sposobie, w jaki możesz wykorzystać tendencję przeciwnika z powyższego rozdania.

Gotowy? W takim razie przejdźmy do analizy rozdania i pomyślmy nad tym, jak wyeksploatować słabość tego konkretnego rywala.

Zawsze powinniśmy zaczynać od tego, co już wiemy. Co zatem wiemy? Choćby to, że odpowiednio zrównoważony zakres 3-betowania przed flopem zawiera około 50% rąk „value” i 50% „blefów”.

Słowa „value” i „blefy” są w cudzysłowie, ponieważ te dwa koncepty nie dotyczą bezpośrednio gry preflop, kiedy to equity są do siebie bardzo zbliżone. Przykładowo, 65s posiada 39% equity przeciwko AK.

„Value” 3-bet range naszego przeciwnika może np. zawierać jedynie QQ+ i AK, czyli 2.5% wszystkich możliwych rąk. Oznacza to, że jeśli chce być niemożliwy do wyeksploatowania, jego zakres 3-bet „blefów” również powinien zawierać około 2.5% rąk. Potrzebuje zatem około 34 kombinacji blefów.

Jeśli rywal decyduje się na 3-bet z A4o, co powstrzymuje go przed 3-betowaniem z A5o, A3o, A2o oraz asami suited? Włączenie tych wszystkich rąk do jego zakresu oznaczałoby, że posiada mniej więcej dwa razy więcej „blefów”, niż potrzebuje, żeby być niemożliwy do wyeksploatowania. Ten brak równowagi to ogromna słabość.

Możemy bezpiecznie założyć, że gracz, który 3-betuje z tą ręką, najprawdopodobniej 3-betuje również z innymi niskimi Ax, a być może nawet z jeszcze innymi rękoma offsuit.

Jeśli wiemy już, dlaczego gra preflop rywala jest błędna, możemy zacząć zabawę! Przyjrzyjmy się strategiom, które pozwolą ci na wyeksploatowanie jego tendencji do nadmiernego 3-betowania z rękoma Ax:

  • Rozszerz swój zakres 4-bet blefów. W tym przypadku wybieraj reczej ręce, które nie zawierają asa – wiemy wszak, że bluffing range rywala zawiera wiele rąk Ax.
  • Wybierz nieco mniejszy rozmiar 4-betów. Przykładowo, jeśli twój zwyczajowy 4-bet to 2.5x, możesz zmienić sizing na 2.2x. Dzięki temu zyskasz lepsze oddsy na blefy – przeciwnik zrzuci swoją słabszą rękę bez względu na rozmiar przebicia.
  • Rozszerz zakres sprawdzeń 3-betów rywala, dołącz do niego więcej rąk Ax, które dominują blefy przeciwnika. Jeśli w innych przypadkach foldujesz ręce typu A7s, teraz powinieneś sprawdzić. Nawet call z AK to przyzwoite zagranie – jeśli ty i rywal traficie na boardzie asa, będziesz posiadać znakomite implied oddsy.

Tendencja druga – rywal sądzi, że top para to absolutne nutsy

Gdy trafimy top parę, niemal wszyscy odczuwamy lekki zastrzyk adrenaliny. Trzeba jednak mieć na uwadze, że nie wszystkie top pary zostały stworzone równymi – nie zawsze możemy z nimi po prostu zamykać oczy i bezrefleksyjnie wrzucać wszystkie pieniądze na środek stołu.

Poniżej przykład rozdania, które pokazuje, czego NIE powinno się robić po trafieniu top pary.

Cashówka 0.5$/1$. Gra 6-osobowa. Efektywne stacki: 100$

Hero jest na big blindzie z K8.

Trzy foldy. Button podbija do 2.5$. Small blind pasuje. Hero sprawdza.

Flop (5.5$): K53

Hero czeka. Button betuje za 3$. Hero sprawdza.

Turn (11.50$): 7

Hero czeka. Button betuje za 8$. Hero sprawdza.

River (27.50$): 8

Hero czeka. Button betuje za 19$. Hero sprawdza.

Button pokazuje K9.

Zanim zaczniesz drukować pieniądze w grze przeciwko temu konkretnemu rywalowi, ponownie zastanów się nad sposobem, w jaki możesz go wyeksploatować.

Gotowy? Świetnie!

Wiemy, że w tym spocie opłacalny value bet na riverze musi – w razie sprawdzenia – wygrać w ponad 50% przypadków. Z kolei opłacalny blef musi zmusić rywala do zrzucenia swojej ręki w określonej częstotliwości, zależnej od sizingu, jakiego użyliśmy.

Zastanówmy się, czy button rzeczywiście może opłacalnie value betować na riverze ze swoim K9.

W poniższym obliczeniu z programu Flopzilla wyraźnie widzimy, że nie – rywal nie może value betować na riverze przeciwko naszemu zakresowi. Dlaczego? Ano dlatego, że jeśli sprawdzamy na riverze w zgodzie z konceptem minimalnej częstotliwości obrony, rywal wygra jedynie w 23% przypadków.

Rywal nie blefuje na riverze, ponieważ każda ręka, którą spasujemy, jest gorsza od K9 (co widać na poniższym zakresie) – stąd stuprocentowe equity przeciwko naszemu zakresowi foldów (prawy dolny róg w poniższym obrazku).

Jeśli wiemy już zatem, że bet gracza z buttona na riverze jest błędem, przejdżmy do kolejnego, najciekawszego kroku – EKSPLOATACJI!

Oto jak możesz wykorzystać tendencję przeciwnika do value betowania ze zbyt szerokim zakresem:

  • Nieustannie atakuj jego check-back range poprzez over betowanie dla wartości z szerszym zakresem niż zwykle. Dodaj do tego odpowiednią liczbę blefów.
  • Odłóż raisowanie dla wartości na późniejszą ulicę. Ta poprawka pozwoli ci na wydobycie maksymalnej wartości od błędu rywala polegającego na zbyt szerokim value betowaniu.
  • Sprawdzaj nieco bardziej tight niż zwykle. Rywal betuje na riverze z zakresem, któremu prawdopodobnie brakuje wystarczającej liczby blefów.
  • Raisuj przy użyciu mniejszego sizingu. Mniejsze rozmiary przebić zdadzą egzamin, ponieważ będziesz używał zakresu zawierającego mnóstwo zagrań dla thin value.

Tendencja trzecia – rywal uwielbia łapać blefy

Przyznajmy – wszyscy lubimy łapać blefy rywali! Jednak robienie czegokolwiek w nadmiarze nie prowadzi do niczego dobrego. Dlatego powinniśmy stawiać opór impulsowi, który nakazuje nam w niemal każdym rozdaniu nastawiać się na tzw. bluff-catching. Poniżej przykład gracza, który walkę ze wspomnianym impulsem sromotnie przegrał.

Cashówka 0.5$/1$. Gra 6-osobowa. Efektywne stacki: 100$.

Hero jest na buttonie z 98.

Under the gun podbija za 2.5$. Dwa foldy. Hero sprawdza. Dwa foldy.

Flop (5.5$): AQ3

Under the gun betuje za 4$. Hero sprawdza.

Turn (13.50$): 7

Under the gun betuje za 9$. Hero sprawdza.

River (27.50$): 5

Under the gun czeka. Hero betuje za 23$. Under the gun sprawdza.

Under the gun pokazuje AQ.

I jeszcze raz – zastanów się przez chwilę nad sposobem, w jaki możesz wyeksploatować tendencję rywala.

Gotowy? W takim razie ponownie zacznijmy od tego, co wiemy. Wiemy, że na riverze chcemy mieć bety dla wartości oraz blefy, a optymalna proporcja zależy od naszego sizingu.

gra na riverze

W powyższym spocie wyraźnie widać, że AQ to value bet, dlatego rywal popełnił oczywisty błąd. Kiedy zauważyliśmy już u rywala odchylenie od poprawnej gry, zaczyna się zabawa – czyli tworzenie kontrstrategii!

Oto, co możesz zrobić, by znacząco zwiększyć nasze EV w starciu z tym konkretnym typem przeciwnika:

  • Sprawdzaj z szerokim zakresem przeciwko betom rywala na trzech ulicach, kiedy gra bez pozycji. Taka strategia zda egzamin w grze przeciwko niezbalansowanemu zakresowi przeciwnika.
  • Sprawdzaj częściej przeciwko c-betowi rywala na turnie. Pozwoli to na dodatkową szansę zrealizowania equity, kiedy łapiesz blefa przeciwko betting rangowi rywala. Będziesz również miał możliwość zagrania check-backa w odpowiedzi na silny check range rywala.
  • Nie blefuj, jeśli rywal zaczeka po zagraniu betów na flopie i turnie bez pozycji. Raz już się na to nabrałeś, nie powtarzaj tego błędu.
  • Value betuj z węższym zakresem, dodaj do swojej strategii kilka over betów. Over bety będą w tym spocie bardzo przydatne, ponieważ zakres rywala zawiera wiele silnych rąk, które w odpowiedzi na dużego beta zagrają check-calla. Będzie ich znacznie więcej, niż możliwych slow playowanych nutsów (nie wiemy, czy rywal czeka na riverze z AA, QQ bądź 33).

WSOP z nowymi zasadami wyścigu Player of the Year

kwietniowy freeroll baner

    Przygodę z pokerem zaczął chwilę po osiemnastce, przygodę z pisaniem - dużo wcześniej. W chwilach wolnych od jednego i drugiego czyta, kibicuje Tottenhamowi i słucha Depeche Mode.