Turnieje na Bahamach podczas PokerStars Caribbean Adventure obrodziły w sytuacje, w których to właśnie spasowanie kart prowadziło do ostatecznego sukcesu. Genialny fold Galena Halla był już analizowany na wszystkie możliwe sposoby, ale wyrzucenie kart przyczyniło się również do sukcesu Eugene Katchalova.
Pamiętamy, że w heads-upie Main Eventu Galen Hall spasował strita w momencie, kiedy jego przeciwnik miał fulla. Eugene Katchalov swoje zagranie wykonał we wcześniejszej fazie turnieju Super High Roller z wpisowym $100,000.
Eugene Katchalov nie jest jeszcze taką gwiazdą jak Daniel Negreanu czy Phil Hellmuth, ale jego turniejowe wyniki są naprawdę imponujące. Na pokerowej scenie pojawił się w 2007 roku wygrywając WPT Doyle Brunson Classic (2,4 miliona dolarów), a na dokładkę dorzucając triumf online w turnieju $750,000 Guaranteed na Full Tilt Poker. Potem już regularnie meldował się na stołach finałowych dużych turniejów, a 2011 rok rozpoczął od zwycięstwa w turnieju PCA Super High Roller z wpisowym $100,000 (wygrana 1,5 miliona dolarów). Właśnie w tym turnieju Katchalov popisał się dobrym wyczuciem sytuacji i spasowaniem silnej ręki, zobaczmy jak sam analizuje swoje zagranie.
Podstawowe informacje:
Blindy: 6,000/12,000, ante 2,000
Graczy w turnieju – 15
Graczy przy stole – 8
Stacki bohaterów rozdania:
Eugene Katchalov – 1,050,000
Daniel Negreanu – 1,100,000
David Benyamine – 120,000
Przebieg rozdania:
Daniel Negreanu mając K K podbija z UTG do 27,000, Katchalov na buttonie ma J J i sprawdza, a David Benyamine z big blinda zagrywa allina z 9 9 . Negreanu przebija do 250,000, na co Katchalov podbija stawkę do 500,000 i po allinie Negreanu pasuje swoją silną rękę.
Zobaczmy jak każde z zagrań tłumaczy późniejszy zwycięzca turnieju.
Katchalov twierdzi, że zdecydował się tylko na call pierwszego podbicia Negreanu bowiem chciał zachować kontrolę puli i ukryć siłę swojej ręki, którą z przewagą pozycji byłby w stanie dobrze rozegrać. Jak sam mówi nawet jeśli na flopie spadłaby overkarta wcale nie musiałby wycofywać się z rozdania, mógłby sprawdzić cont.bet Negreanu i dopiero na turnie ponownie oceniać sytuację. Negreanu miałby niełatwą sytuację rozgrywać swoją rękę bez pozycji, bowiem po tym callu zakres rąk Katchalova byłby bardzo szeroki i ciężko byłoby go zawęzić.
Allin Benyamina Katchalov ocenia jako silną rękę, ale niekoniecznie monstera. Benyamine był na dużym short-stacku i wiadomo, że musiał podjąć spore ryzyko więc wiele rąk, z którymi zagrywa on allina jest znacznie słabszych od waletów Katchalova. Zwraca on też uwagę na to, że Negreanu wie to samo i może on chcieć wykorzystać to i wyizolować Benyamine przebiciem zmuszając Katchalova do zrzucenia najlepszej ręki.
Zgodnie z przewidywaniami Katchalova Negreanu wykonał kolejne przebicie. W tym momencie Eugene zaczął się obawiać, że Daniel może mieć rzeczywiście bardzo silną rękę, ale mógł on takie zagranie wykonać również z kartami typu AJ, KQ czy para ósemek. W związku z tym Katchalov zdecydował się na mini-raise, aby pokazać, że ma on bardzo silną rękę i wygonić wszystkie średniej jakości układy, które mógł mieć na ręku Negreanu.
Po zagraniu allin Negreanu Katchalov otrzymywał znakomite oddsy do sprawdzenia, zaangażował w rozdanie już połowę swojego stacka. Uznał on jednak, że prawie na pewno jest znacznie z tyłu i lepiej będzie spasować i poczekać na lepsze sytuacje. Katchalov twierdzi, że w tym rozdaniu Daniel raczej na pewno nie ma AK i na pewno nie ma par TT i niższych, a to znaczy, że musiał mieć bardzo wysokie pary, które zdecydowanie wygrywają z waletami Katchalova.
Jak widać do sukcesu mogą prowadzić nas nie tylko te rozdania, w których wygrywamy żetony, ale także i te, które przegrywamy, ale oszczędzamy sobie większych strat. Siadając więc do poważnej gry warto pamiętać o zagraniach Galena Halla i Eugene Katchalova i nie angażować się w rozdania, w których wszystko wskazuje, że nasz silny układ jest i tak słabszy od układu przeciwnika.
Na podstawie – "Final Table Takedown with Eugene Katchalov" – www.cardplayer.com
