Dużych pokerowych turniejów, które przynoszą wielkie pieniądze lub wielką kasę, albo jedno i drugie jest bez liku. Biorąc pod uwagę ilość dużych imprez oraz specyfikę pokera, która pozwala na jednorazowe zwycięstwa "ludziom znikąd" lista takich anonimowych triumfatorów jest całkiem długa.
Każdy interesujący się pokerem wie, że o klasie i umiejętnościach gracza świadczą wyniki w długiej perspektywie czasu, a nie jednorazowe sukcesy. Z tego też powodu nikt nie neguje chyba tego, że Phil Ivey jest lepszy od Jamie Golda, a Daniel Negreanu to o wiele lepszy pokerzysta niż Jerry Yang.
Zapoznajmy się jednak z listą 10 pokerowych amatorów (lista opublikowana na stronie pokernews.com), którzy wykorzystali swoje 5 minut przy stole i potem równie szybko zniknęli ze sceny i już nigdy więcej nie pojawili się w blasku świateł.
10. Saro Getzoyan – wygrana na WSOP $5,000 Limit Holdem World Championship w 2007 roku
Wygrywając $333,000 Saro nie myślał o tym jak wykorzystać te pieniądze, ale denerwował się, że może stracić pracę. Nie sądząc, że może w turnieju zajść tak daleko nie wziął dnia wolnego z pracy i jedyne czego chciał to szybko opuścić Las Vegas i dotrzeć jak najszybciej do pracy. Nie wiadomo czy Getzoyanowi udało się utrzymać swoją pracę, ale wiadomo, że już nigdy więcej nikt w pokerowym świecie o nim nie usłyszał.
9. Jiang Chen – wygrana na WSOP $1,000 NL Holdem z rebuyami w 2005 roku
Przed swoim życiowym sukcesem Chen zanotował kilka miejsc płatnych w niewielkich, europejskich turniejach. Zdobywając swoją bransoletkę Chen podczas finałowej rozgrywki pokonał m.in. Barry Greensteina i Freddy Deeba. Wygrana $611,000 i pokonanie takich tuzów pokera mogłoby być znakomitym początkiem wielkiej pokerowej kariery. W przypadku Chińczyka tak się jednak nie stało i do dzisiaj zanotował on tylko jeden pokerowy "sukces" zajmując 8 miejsce na turnieju w Paryżu i wygrywając 405 EUR.
8. Michael Graves – wygrana podczas WSOP $1,000 NL Holdem z rebuyami w 2007 roku
Graves w 2007 roku zawitał do Las Vegas aby miło spędzić czas, zagrać w kilku turniejach WSOP i ewentualnie zebrać pieniądze na swoje studia medyczne. W drodze po bransoletkę i $742,000 pokonał w finale m.in.: Theo Trana, Isaaca Haxtona i Chada Batistę, jednak nawet tak wielki sukces najwyraźniej nie zmienił jego przyszłych planów. Graves musiał poważnie poświęcić się medycznej edukacji, ponieważ od 2007 roku nie zaliczył ani jednego wyniku, o którym można by wspomnieć.
7. Bryan Sumner – wygrana na WPT Gold Strike World Poker Open w 2007 roku
Bryan Sumner stanął na drodze do trzeciego tytułu mistrza WPT dla Daniela Negreanu, którego pokonał w finałowym heads-upie wygrywając $913,000. 32-letni księgowy do turnieju zakwalifikował się dzięki satelicie, a wygraną przeznaczył na zakup domu. Nie wiadomo czy Sumner zakupił dom za całą wygraną, ale potem już nigdy więcej nie zapisał się na liście graczy cashujących jakikolwiek większy lub mniejszy turniej.
6. Alex Kahaner – wygrana na WPT Legends of Poker w 2005 roku
Wielu fanom pokera Kahaner mógł zapisać się w pamięci dzięki kontrowersyjnemu sprawdzeniu jakiego dokonał w heads-upie z Kenna Jamesem. Kahaner sprawdził allina z JT mówiąc, że "jest już zmęczony i chce iść do domu". Kenna James miał A4, na flopie Kahaner złapał draw do stria, który skompletował na turnie i w ten sposób wygrał ponad 1,1 miliona dolarów. Kahaner pojawił się jeszcze na tym samym turnieju rok później, a potem postawił na granie cash games. Do dzisiaj nie odniósł żadnego wyniku godnego odnotowania.
5. Soren Turkewitsch – wygrana w North American Poker Championship w 2006 roku
Soren pracował na trzech etatach, żeby jakoś powiązać koniec z końcem, aż zdecydował się zagrać w satelicie za $90, z której awansował do większej satelity, w której wygrał wpisowe do turnieju za $10,000. Tam okazał się najlepszym w gronie 497 zawodników, w finałowej rozgrywce pokonując m.in. Johna Juandę i Marca Karama i wygrywając ponad 1,2 miliona dolarów. Po tym sukcesie Turkewitsch zwolnił się ze wszystkich trzech etatów, jednak jeśli został zawodowym pokerzystą to nie był to chyba najlepszy wybór. Do dzisiaj Soren zaliczył tylko dwa miejsca płatne w turniejach Canadian Poker Tour wygrywając łącznie $15,000.
4. John Stolzmann – wygrana w WPT Jack Binion World Poker Open w 2005 roku
Stolzman grywał w pokera online, zaliczył jedno miejsce płatne w turnieju na Karaibach aż ojciec dał mu $1,000 na satelitę do turnieju World Poker Tour. Stolzman wygrał satelitę, a potem triumfował w całym turnieju wygrywając na jednym z najcięższych stołów finałowych w historii, gdzie w pokonanym polu zostawił: Chau Gianga, Daniela Negreanu, Scotty Nguyena i Michaela Mizrachi. Stozlman wygrał blisko 1,5 miliona dolarów i nadal próbował swoich sił w turniejach pokerowych. Jednak w tym czasie zaliczył tylko jedno płatne miejsce wygrywając $14,000 i zapewne zaprzestał już marzeń o zostaniu pokerową gwiazdą.
3. Jamie Gold – wygrana na WSOP Main Event w 2006 roku
Obecność Jamie Golda na tej liście jest być może małym nadużyciem, ale po graczu, który przechodzi do historii pokera wygrywając najliczniejszy Main Event, zaliczając największą jednorazową wygraną ($12,000,000) i długo przewodził liście największych wygranych w historii z pewnością spodziewać się można dużo więcej. Gold od czasu swojego sukcesu zaliczył sporą ilość turniejów, ale jego wygrane od 2006 roku nie przekraczają $150,000, a Gold z pewnością na wpisowe wydała znacznie, znacznie więcej. Wydaje się, że gracz, który chciał zostać zapamiętany jako najlepszy "blefiarz" w historii pokera już zapewne nigdy nie osiągnie nic wielkiego przy pokerowych stołach.
2. Jerry Yang – wygrana na WSOP Main Event w 2007 roku
Jerry Yang na miejsce na tej liście z pewnością zasłużył, ale w odróżnieniu od Jamie Golda powinien on również znaleźć się na liście najmądrzejszych pokerzystów. Yang doskonale zdawał sobie sprawę, że jego wygrana na WSOP-ie wynosząca 8,25 miliona dolarów była przypadkiem, a jego umiejętności nie uprawniają go do gry na najwyższym poziomie. W związku z tym Yang część wygranej przeznaczył na cele charytatywne, za resztę zafundował sobie i swojej żonie wcześniejszą emeryturę, a duże turnieje omija szerokim łukiem. Spotkać go można w grach $2/$5 w Los Angeles, a jego tegoroczny występ w NBC Heads-Up (5 miejsce i wygrana $75,000) był tylko wyjątkiem.
1. Hal Fowler – wygrana w Main Event WSOP w 1979 roku
Hal Fowler ze swoim 67 złamał AA Bobby Hoffa w ostatnim rozdaniu Turnieju Głównego WSOP w 1979 roku i został pierwszym historii amatorem, który wygrał ten turniej. Za swój sukces Fowler otrzymał $270,000, które bardzo szybko przegrał. W kolejnych latach Fowler wygrał jeszcze tylko jeden turniej, w 1984 roku triumfując w $1,000 7-Card Stud w Las Vegas.
Źródło – www.pokernews.com
