Niskie i średnie pary dość łatwo się rozgrywa w początkowych fazach turniejów, kiedy mamy olbrzymie implied oddsy. Inaczej wygląda jednak sytuacja z tymi układami w momencie, gdy blindy są już bardzo duże.
W późnej fazie turniejów granie niskich i średnich par tylko z zamiarem złapania seta nie jest opłacalne. Oznacza to, że pary powinniśmy rozgrywać zupełnie inaczej, w skrócie można powiedzieć, że albo gramy je bardzo agresywnie, ale jeśli uznajemy, że to nie jest dobry moment na agresję w ogóle nie wchodzimy w rozdanie.
Taką sytuację obrazuje poniższe rozdanie. Pochodzi ono z dużego turnieju online, w grze pozostało już tylko 18 zawodników i w tym momencie będąc na małym blindzie dostajemy parę dziewiątek.
(zatrzymajcie rozdanie po sprawdzeniu Gracza 1)
Gracz 8, który podbija z cut-offa do tej pory grał dość solidnie i standardowo, czyli umiarkowanie często otwierał z późnych pozycji. Wydaje się jednak, że dość kluczowym dla naszej decyzji w tym rozdaniu jest zachowania short stacka na buttonie, który zdecydował się tylko na call. Tego przeciwnika odbieramy jako bardzo dobrego, solidnego i rozumiejącego grę rywala. Nasz wizerunek to umiarkowany loose-agressive.
Jeśliby nie było sprawdzenia od buttona to nasze przebicie byłoby chyba zagraniem obowiązkowym. Jednak co robimy w takiej sytuacji?
Call i set mining? Bezpieczna linia, czyli jeśli nie do końca wiemy gdzie jesteśmy w rozdaniu to po prostu fold? Niewielkie przebicie, ale musimy zdawać sobie sprawę, że przy każdym przebiciu będziemy zmuszeni do sprawdzenia all-ina gracza na buttonie? A może po prostu przebicie all-in?
