Na wstępie zaznaczam, że ten artykuł jest długi i zawiera kilka szczegółowych przykładów. Szczerze polecam przeczytanie go od deski do deski wraz ze zrozumieniem wszystkich obliczeń. Jeśli ktoś nie ma na to ochoty lub chwilowo brak mu czasu niech pominie trochę przykładów i przynajmniej skupi się na teorii oraz jej implikacjach podsumowanych na końcu materiału. Miłej lektury!
Wielu z Was gra już w pokera od dłuższego czasu i rozegrało bardzo dużo rozdań. Ponadto wielu regularnie czyta rozmaite artykuły, fora czy nawet książki dotyczące strategii pokerowej. Część wygrywa, część przegrywa ale na pewno nie wszyscy (a bardzo prawdopodobne, że zdecydowana większość przygrywających) tak naprawdę nie potrafiłaby podać definicji czym jest poprawna gra w pokera. Jeden powie, że poprawna gra jest wtedy gdy odchodzi od stołu wygrany. Ktoś inny powie, że tylko wtedy gdy się przy tym dobrze bawi. Trzeci uznaje, że poprawna gra sprowadza się do zagrywania allinów z nutsami i pasowaniem innych układów. Następny, że poprawna gra to tylko czytanie przeciwników a jeszcze ktoś inny, że to sama matematyka. Ktoś powie, że to tylko bankroll management a ostatni, że tylko wtedy gdy gracz nigdy nie wpada w tilta. Niektóre z tych definicji są całkowicie niepoprawne, inne są częścią gry, lecz żadna nie stanowi pełnej definicji poprawnego pokera, którą wielu najlepszych graczy uznaje za najpełniejszą:
Poprawny poker to nic innego jak podejmowanie prawidłowych decyzji podzielone na dwa niezależne etapy:
1. Ocena zakresu ręki przeciwnika oraz prawdopodobieństwa dla każdego z możliwych układów na bazie dostępnych informacji (zdobytych w wyniku obserwacji przebiegu danej ręki jak i wszystkich poprzednich); i
2. Na bazie założeń z punktu pierwszego oraz obliczeń, przyjęcie najlepszej linii (strategii rozegrania ręki), która przyniesie maksymalną wartość oczekiwaną (EV ? Expected Value) w długim okresie.
Ad 1. Pierwszy etap jest całkowicie zależny od gracza, jego wyczucia i doświadczenia oraz talentu do gry. Nie da się tego policzyć, trzeba oszacować tak aby przyjęte założenia były precyzyjne i mogły zostać użyte w drugim etapie. To jest część analityczna i równocześnie część, której trudno kogoś nauczyć. Po prostu każdy musi sam rozegrać bardzo wiele rozdań aby posiąść umiejętności oceny rąk przeciwników (tzw. czytanie rąk).
Ad 2. Ten etap to w większości czysta matematyka. Bardzo często przyjęcie najlepszej linii będzie bezpośrednio wynikało z przyjętych w punkcie pierwszym założeń i wykonanych prostych (lub bardziej skomplikowanych w zależności od sytuacji) obliczeń. Czym jest to EV i długi okres? Najlepiej będzie to wszystko wytłumaczyć na przykładach analizy rąk, do których przejdziemy za chwilę. W skrócie dodatnie (pozytywne) EV w długim okresie mamy wtedy, gdy dana decyzja z matematycznego/statystycznego punktu widzenia przyniesie zysk w przypadku rozegrania odpowiednio dużej ilości (próbki) tych samych rozdań. Ponieważ ta część teorii poprawnego pokera sprowadza się do matematyki (można powiedzieć, że jest przedmiotem ścisłym), jest łatwiejsza do nauki.
No ale przejdźmy już do przykładów, bo jak na razie wszystko to może wydawać się przesadnie skomplikowane:
Przykład I – Sprawdzenie beta przeciwnika na riverze
Przykład II – Draw do koloru na turnie
Przykład V – Mała para pre flop
