Prezentowaliśmy Wam już analizy własnych rozdań autorstwa takich graczy jak Phil Galfond czy Andrew Robl i Jay Rosenkrantz. Jakiś czas temu na stronie CardPlayer.com pojawiła się kolejna bardzo ciekawa analiza, której autorem jest Lex Veldhuis.
Lex Veldhuis niektórym zapewne lepiej znany jako "RaSZi" jest regularnym uczestnikiem dużych turniejów, ale większość swojego pokerowego czasu poświęca grze cash online na stawkach $25/$50 oraz $50/$100. Poniżej jedno z jego rozdań cashowych, w którym Lex wykazał się znakomitym wyczuciem sytuacji. Interesującym więc będzie prześledzić jego tok rozumowania.
Gra odbywała się na stawkach $25/$50 w NL Holdem.
Wielkość stacków:
Lex Veldhuis – $44,462
Przeciwnik – $17,439
Przed flopem przeciwnik podbija do $150, a "RaSZi" mając 4 6 decyduje się na przebicie do $600 i zostaje sprawdzony. Pula wynosi $1,200.
Rozpoczynając analizę tego rozdania Lex dzieli się z nami swoją wiedzą o przeciwniku. W jego oczach jest to gracz dobrze radzący sobie na 6-osobowych stołach, jednak w grach 1-na-1 nie czuje się on już tak komfortowo. W czasie tej sesji Lex i jego przeciwnik grali na kilku stołach 6-osobowych, ale w pewnym momencie gra na nich się rozpadła. Veldhuis dość mocno przegrywał więc podejrzewa, że jego przeciwnik postanowił jednak zmierzyć się z nim w heads-upie licząc, że będzie w stanie zabrać Veldhuisowi kolejne pieniądze. W czasie gry heads up Veldhuis przegrał najpierw kilka rozdań, potem jednak odrobił straty. Jego taktyką była hyper-agresywna gra pre flop, postanowił tak grać głównie ze względu na głębokie stacki jakimi obaj dysponowali.
Styl gry swojego przeciwnika Veldhuis zakwalifikował jako bardzo solidny TAG (tight-agressive). Grał on bardzo solidnego i dość prostego pokera, ale od czasu do czasu był w stanie zrobić jakieś nietypowe zagranie ze słabą ręką, którego celem było wygonienie z puli przeciwnika. Według oceny Lexa jego rywal to myślący gracz, który bardzo dobrze rozumie czym jest poker.
Dlaczego 3-bet pre flop?
Lex Veldhuis uzasadniając swój 3-bet pre flop z marginalną ręką twierdzi, że chciał wytracić przeciwnika z komfortowej i wygodnej dla niego gry. Grając z tym przeciwnikiem bardzo ważnym było aby samemu mieć inicjatywę i nie dawać rywalowi przejąć kontroli nad rozdaniem. Dodatkowo "RaSZi" przez jakiś czas grał dość pasywnie i postanowił, że to jest ten moment, w którym należy przejąć kontrolę nad pojedynkiem.
Veldhuis zwraca również uwagę na fakt, że przeciwnik nie stawiał oporu jego 3-betom, oznaczało to, że prawie w ogóle nie 4-betował i bardzo dużo rozdań kończyło się wygraną Veldhuisa przed flopem, ewentualnie na flopie.
Flop – Q 6 2
Veldhuis czeka, jego rywal zagrywa za $750, Veldhuis sprawdza. Pula wynosi $2,700.
Veldhuis trafia drugą parę, ale jednak nie decyduje się na zagranie. Dlaczego?
"RaSZi" analizując to rozdanie twierdzi, że w kilku rozdaniach przed tym o którym mowa poczuł, że przeciwnik postanowił zacząć stawiać mu opór więc uznał, że trafienie zaledwie drugiej pary ze słabym kickerem to nie jest najlepszy moment na pokerowe fajerwerki i wzajemne przebijanie się. W związku z tym postanowił kontrolować pulę i miał nadzieję, że rozdanie potoczy się w następujący sposób: check-call na flopie, check-check na turn i check-decyzja na river. Lex stwierdził także, że grał tak dużo cont.betów, że przeczekanie trafionej pary było odpowiednim mixowaniem własnej gry.
Jak Veldhuis ocenia zagranie przeciwnika na flopie?
Zrobiłby on to zarówno mając coś jak i nie trafiając kompletnie flopa więc jego zasięg jest tutaj bardzo szeroki, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę głębokie stacki. W związku z tym w tym momencie "RaSZi" nie miał żadnych konkretnych readów na przeciwniku.
Turn – 5
Veldhuis czeka, rywal gra za $2,250 i zostaje sprawdzony. Pula to w tej chwili $7,200.
W tym momencie Veldhuis zaczyna już bardziej konkretnie określać rękę rywala, a wszystko za sprawą wielkości betów. Najpierw zagrywa on za 60% puli na flopie, a potem atakuje aż za 80% puli na turn. Veldhuis uważa, że szczególnie przeciwko takiemu graczowi jak on sam w takim rozegraniu coś tu nie gra. Jego rywal musi Lexa obstawiać na słabą kartę (po zagraniu check-call na flopie) więc dlaczego na turn atakuje aż za 80% puli? Lex twierdzi, że jeśli jego rywal zagrałby mniej za $1,750 to w tym momencie miałby on do podjęcia decyzję czy spasować uznając, że rywal ma bardzo silny układ, czy też grać check-raise i spróbować zmusić do spasowania układ niezły, ale niezbyt silny, a wobec tak dużego zagrania powziął podejrzenia co do całkowitego blefu przeciwnika i dlatego zdecydował się na sprawdzenie.
River – T
Veldhuis ponownie czeka, przeciwnik zagrywa za $5,550 i Lex sprawdza.
Veldhuis przeczekał river z nadzieją, że to samo uczyni jego rywal. Karta, która spadła jest w zasadzie całkowicie bez znaczenia, nie kompletuje ona żadnego drawu. Lex dużo bardziej obawiałby się gdyby na stół spadła 8,7,4 lub 3. W momencie, kiedy przeciwnik nie przeczekał rivera jego zasięg stał się bardzo spolaryzowany. Lex uważa, że oceniając dotychczasowy przebieg gry, jego przeciwnik nie zabetuje na river samej damy, jego zasięg więc to układ 2 pary i wyżej lub całkowity blef. Według "RaSZiego" ten przeciwnik mając jakikolwiek showdown value nie zdecydowałby się na betowanie ani turn ani river, w związku z tym po zagraniu za $5,550 Lex musiał podjąć decyzję czy zaufać swojemu readowi z turna i złapać rywala na blefie, czy też jednak odpuścić to rozdanie. Lex przeprowadził więc szybką analizę uznając, że set szóstek jest u przeciwnika mało prawdopodobny bo on sam ma 6, set dam również, bo spotkały się z 4-betem pre flop, set piątek też odpada, bo w ocenie Lexa rywal zaczekały na flopie. Biorąc więc pod uwagę tą szybką analizę oraz generalny przebieg gry oraz wysokość betów uznał on, że przeciwnik blefuje i dlatego zdecydował się sprawdzić.
Przeciwnik pokazał 4 7 i Veldhuis wygrał dzięki swoje trzeciej parze.
Na koniec Veldhuis zaznacza, że dzięki temu rozdaniu nie tylko wygrał on sporą pulę, ale przede wszystkim całkowicie zniszczył pewność gry przeciwnika. Od tego momentu jego rywal będzie dużo rzadziej blefował co znacznie ułatwi grę Veldhuisowi i otwiera przed nim nowe możliwości rozgrywania kolejnych rozdań.
Jak widać na powyższej analizie podczas rozdań warto zwracać uwagę na niby mało istotne drobiazgi jak wysokość zagrań, często są to informacje dużo ważniejsze niż karty, które pokazują się na flopie, turnie i na river. Tego typu informacje w połączeniu z rozumieniem dynamiki gry i znajomością naszego przeciwnika mogą zapewnić nam gigantyczną przewagę nad rywalami, szczególnie w grach 1-na-1.
Źródło: www.cardplayer.com
