Przeglądając pokerowe rozdania można natrafić na lepsze i gorsze rozegrania rąk, ale czasami trafia się na rozdanie, którego wytłumaczyć się po prostu nie da.
Poniżej jedno z takich rozdań. Po jego obejrzeniu zastanawiałem się – śmiać się, płakać, a może „bohater” tej ręki jest geniuszem, którego zagrania ja po prostu nie rozumiem? W żaden racjonalny sposób nie jestem bowiem w stanie wytłumaczyć co mogło stać za taką, a nie inną decyzją.
Rozdanie to pochodzi z turnieju World Series of Poker Main Event z 2009 roku. W rolach głównych dobrze wszystkim znany Greg Raymer oraz mniej znany Dennis Baltz. Zobaczcie sami jak niekonwencjonalnym zagraniem popisał się Baltz:
Stacki orientacyjne na podstawie filmu video
Oczywiście parę króli czasami można zrzucić pre flop, chociaż generalnie do tego typu „genialnych” foldów należy podchodzić ostrożnie. Jak często bowiem natrafimy na rozdanie KK vs. AA obrazuje poniższa tabela:
Dlaczego więc Dennis Blatz zdecydował się na spasowanie króli? Możemy tylko spekulować, ale powyższe rozdanie może być doskonałym pretekstem do dyskusji na temat jednego z negatywnych skutków złego zarządzania pieniędzmi.
Takie skutki złego bankroll management jak groźba bankructwa, czy łatwość wpadania w tilt są powszechnie znane. Jednak gra na zbyt wysokich stawkach niż pozwalają nam nasze pieniądze i do których jesteśmy przyzwyczajeni niesie jeszcze jedno zagrożenie, które ma bezpośredni wpływ na jakość naszej gry.
Chodzi o granie „strachliwego pokera”. Grając na stawkach, na których nie czujemy się zbyt komfortowo najprawdopodobniej nie będziemy grali swojej A-game. Grać będziemy ostrożnie, zachowawczo, co będzie prowadziło do popełniania wielu błędów. Zbyt mocno będziemy betować silne układy chcąc je ochronić przed drawami, nie będziemy blefować, a co najgorsze u przeciwników zawsze będziemy widzieli silniejsze ręce od naszej, a więc nie będziemy w stanie racjonalnie i poprawnie określać zakresów rąk z jakimi przyszło nam się mierzyć.
Wydaje się, że z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w przypadku Blatza. Zawodnik ten do turnieju prawdopodobnie zakwalifikował się z satelity i zapewne po raz pierwszy zmagał się z tak dużą presją zarówno finansową (turniej za $10,000) jak i związaną z rangą imprezy. To wpłynęło na pewno na jego psychikę przez co podejmowane przez niego decyzje dalekie były od optymalnych. Dlatego też wszelkiego rodzaju satelity powinniśmy traktować dość ostrożnie wcześniej zastanawiając się czy poradzimy sobie z presją wielkiego turnieju. Jeśli uznamy, że nie, to wtedy warto zmienić nasze plany i zamiast walczyć o pakiet na EPT Grand Final w Monte Carlo poszukać doświadczenia w mniejszych eventavch live jak UKIPT czy Estrellas Poker Tour.
Czekamy na Wasze ciekawe rozdania, którymi podzielicie się z Czytelnikami PokerTexas. Dorzucać je możecie za pomocą naszego Replayera.
