Dziasiaj pewnie wszyscy zastanawiamy się jaki wpływ na naszą pokerową społeczność, będą miały uregulowania prawne związane z ACTA. I nie ma się co dziwić. Pocieszające jest to że właściwie zawsze rządzący chcieli mieć wpływ na wszystko, ustanawiali różne prawa, a życie szło swoim trybem. Zwłaszcza że dzisiaj ACTA mogą dotknąć gier on-line pośrednio, a historia roi się od przykładów bezpośredniego ataku na wolność człowieka do grania. Mimo że tradycja tej wolności ma tysiące lat. Przecież wszelkiego rodzaju gry losowe towarzyszyły nam, ludziom, w naszej drodze, od samego początku.
Już w najstarszych źródłach pisanych, takich jak egipskie papirusy, czy Bibilia znajdujemy odniesienia do gier. Podział biblijnej Ziemi Kanan pomiędzy plemiona Izraela odbył się na zasadzie losowania. W Księdze Przysłów czytamy: „We fałdy sukni wrzuca się losy, ale Pan sam rozstrzyga”. Nawet apostołowie w Nowym Testamencie, losem wyznaczyli następce Judasza.
Także w starożytnych Chinach które wydają się kolebką gier w tym także gier karcianych, napisana w VI w p.n.e” Sztuka wojny”, Sun Wu, sporo miejsca poświęca generałowi Tian Ji który dzięki mądrej taktyce gry, powiedzmy w „zakładach konnych” prócz pieniędzy zdobył zaszczyty.
Herodot w „Dziejach” opisuje inne wyścigi które Dariusza wyniosły na króla Persji. Musze tutaj dodać że przyszły władca wschodu grał nie całkiem fair i troche „pomógł” losowi.
Ale w związku z tym że to chyba aspekt uregulowań prawnych interesuje nas najbardziej, musimy wrócić do Europy i starożytnego Rzymu w roku 204 r. p.n.e. Wtedy właśnie uchwalono pierwszą ustawę, Lex Alearia, mającą na celu ograniczenie gier. Za nią poszły inne, można powiedzieć. Lex Talaria która legalnie pozwalała grać w kości tylko podczas posiłków i Saturnaliów. Lex Cornelia wydał prawdopodobnie Sulla w 81 r. p.n.e., który chciał w ten sposób ograniczyć rozrzutność obywateli. Lex Titia i Lex Publicia pozwalały na uprawianie hazardu tylko w czasie zawodów sportowych gdzie zawodnicy wykazywali się siłą np. boks, zapasy, biegi.
W średniowieczu, w roku 1329, na synodzie w Wurzburgu papież Jan XXII zakazał gry w kości, karty, kule i…szachy/sic/.
Także u nas Kazimierz Wielki musiał w 1342 roku trochę „ukrócić” stawki i wydał zakaz grania powyżej jednego wiadrunku. A i to było nie mało bo : Wiardunek (około 49 g) odpowiadał 1/4grzywny , „która ważyła 182,5 g (w XIV w. ok. 198 g) srebra, a w systemie groszowym wynosiła 48 groszy” i dzielił się na 4 .łuty Wiardunek stosowany był najczęściej w obliczaniu czynszu pieniężnego (płacony rocznie w wysokości 1-1¼ wiardunku, zależnie od wielkości łanu)
Jeżeli chodzi czasy nam bliższe to pewnie warto wspomnieć , że książe Karol III, założyciel kasyna w Monaco, wydał już latach 60-tych XIX w. dekret, obowiązujący do dziś, a zabraniający jego poddanym, wstępu do kasyna.
No i last but not least. Kasyna w Las Vegas nie są prawnie zobligowane do wypłacania swoich długów hazardowych.
I niby nic się nie dzieje, ale dzisiaj, w dobie światowego kryzysu, wybierającym się do Nevady radzę uważać, bo jak to mówią, dura lex, sed lex.
na zdjęciu maska
