Bet sizing, czyli dobieranie odpowiedniej wysokości zagrania to jedna z kluczowych umiejętności dobrego pokerzysty. Często od tego ile w danej sytuacji zagrywamy zależeć będzie to czy dane zagranie będzie opłacalne, czy też nie.
Najczęściej rozważając wysokość zagrania zastanawiamy się nad zagraniem w granicach 40% do 90% wielkości puli. Mniejsze i większe zagrania są z reguły błędem, bowiem przy zbyt małym zagraniu tracimy wartość z naszej silnej ręki lub dajemy przeciwnikowi zbyt tanio dobierać do lepszego układu, a przy zbyt dużym zagraniu również tracimy wartość, bowiem rywal większość rąk spasuje, a jeśli w ten sposób blefujemy to podejmujemy zbyt duże ryzyko.
Jednak jak to często w pokerze bywa nic nie można traktować jako 100% pewnik i tak samo jest z overbetami, czyli zagraniami powyżej wielkości puli. Aby nasza gra była jak najbardziej nieprzewidywalna, a także, abyśmy mogli czasami uzyskiwać jak największą wartość z naszej ręki musimy mieć również i takie zagrania w swoim repertuarze.
Zasadę stosowania overbetu w mocno uproszczonej formie można przedstawić na poniższym przykładzie. Gra $1/$2 NL Holdem z głębokimi stackami. Z buttona sprawdzamy podbicie do $6 z A T . Naszym przeciwnikiem jest gracz loose, który dodatkowo jest bardzo ciekawski i często chce oglądać karty na showdownie. Flop to K 9 2 i tym razem rywal zagrywa za $10, a my sprawdzamy. Turn to 3 i mamy check-check, a river to J i mamy nutsa. Pula w tym momencie wynosi $35, rywal do nas czeka i musimy zdecydować ile chcemy zagrać. Możemy zagrać $10, jeśli uznamy, że rywal sprawdzi nas w 75% przypadków to nasz zysk z takiego zagrania wynosi $7,50. Możemy zagrać więcej np. $35, w tym momencie uznajemy, że przeciwnik sprawdzi w 50% przypadków, a więc nasz oczekiwany zysk z tego zagrania to $17,50. Jednak możemy też zagrać overbet za $100, jeśli przyjmiemy, że przeciwnik sprawdzi nas tylko w 25% przypadków to nasz zysk z takiego zagrania wyniesie aż $25.
Jest to bardzo uproszczony przykład, nigdy bowiem podczas rozdania nie będziemy w stanie tak dokładnie oszacować w ilu % przypadków rywal sprawdzi jakieś zagranie. Miał on jednak za zadanie pokazać, że overbet nawet jeśli jest sprawdzony znacznie rzadziej niż value-bet może być zagraniem opłacalnym.
Kluczem do poprawnego stosowania tego zagrania jest więc znalezienie takich sytuacji, w których overbet będzie opłacalny, a także takie balansowanie swojej gry, w której overbety będą zarówno value-betami jak i blefami. Overbet tylko wtedy odnosi zamierzony skutek jeśli zaskakuje naszego przeciwnika, jeśli więc overbetujemy tylko nutsy i rywal po obserwacji gry o tym wie to takie zagranie nie jest dla niego niczym zaskakującym. Jest to jeden z błędów popełnianych przez graczy na niskich stawkach, gdzie w większości przypadków overbet oznacza nutsa. W ten sposób zawodnikowi wydaje się, że uzyska najwięcej korzyści, tymczasem zagranie to stosowane w ten sposób jest zagraniem przegrywającym i nie przynoszącym żadnych korzyści. Musimy więc pamiętać, że overbet stosować możemy tylko w specjalnych okolicznościach i tylko pod warunkiem, że nasza gra jest odpowiednio zbalansowana.
Warto również wspomnieć, że overbet jest zagraniem o dość dużej wariancji. Oznacza to, że aby było zagranie przynoszące nam korzyści potrzeba długiego czasu i wielu rozdań. Dzieje się tak dlatego, że spora część naszych overbetów może zostać niesprawdzona i potrzebować będziemy wielu rozdań, aby uzyskać korzyść z takich zagrań. Dlatego też ważne jest, żebyśmy wiedzieli jak nasz przeciwnik może postrzegać takie zagranie. W grach na niższych stawkach, gdzie poziom jest znacznie niższy i gracze często nie do końca rozumieją zagadnienie bet-sizingu możemy sobie pozwolić na częstsze overbety jako value bety. Natomiast w grach na wyższe stawki z dobrymi graczami musimy starać się myśleć o poziom wyżej niż przeciwnik. Jeśli sądzimy, że nasz rywal uważa, że overbetujemy tylko silne układy to powinniśmy zacząć częściej blefować w ten sposób, jeśli jednak sądzimy, że nasz rywal overbety traktuje jako oznakę słabości to możemy częściej value betować w ten sposób. Szczególnie dobre do tego typu zagrania są boardy, na których nasz zakres jest spolaryzowany do blefu lub nutsa np. overbet ma spore szanse powodzenia na flopie K-Q-J-T-9.
Chociaż overbet może w niektórych sytuacjach przynosić nam spore korzyści to musimy pamiętać, że jest to zagranie, które możemy stosować niezbyt często, tylko w sprzyjających okolicznościach i z pewnością takie zagranie nie może stać się naszą główną, pokerową bronią. Podsumowując możemy tak opisać sprzyjające okoliczności do wykonania overbetu:
Overbet dla wartości:
- głębokie stacki
- przeciwnik pokazał siłę
- przeciwnik jest typem gracza ciekawskiego, overbety odbiera jako blefy
- nasza ręka jest bardzo silna
- na stole leżą nieskompletowane drawy
- karty wspólne sugerują, że nasza ręka jest mocno spolaryzowana, czyli reprezentujemy albo nutsa, albo całkowity blef. Takim przypadkiem jest sytuacja, gdy na stole leżą K-Q-J-T-9
Overbet jako blef:
- przeciwnik pokazał słabość
- przeciwnik gra tight, a overbety odbiera jako pokaz siły
- nasza ręka jest bardzo słaba
- karty wspólne skompletowały draw
Na podstawie – "Overbetting" – Alex Scott – PokerPlayer
Poniżej dwa przykłady skutecznych overbetów:
